๑°•عطـــــرخـــــاکــــ •°๑

خـــدایا تویــــے تنــھــــا پناهـــم

๑°•عطـــــرخـــــاکــــ •°๑

خـــدایا تویــــے تنــھــــا پناهـــم

๑°•عطـــــرخـــــاکــــ •°๑


شاید از حادثه میترسیدیم
تو به ما جرات طوفان دادے

هـمــ سنگران

 

 به روے ندیده ات قسم
 
 چشماלּ عاشقم در پے واژه اے مے گردند تا نامت را صدا کنند ...
 
 اما چه کند واژه ها و چه بے معناست هر واژه اے در برابر معناے وجودت ...
 

 از مهـــــــربانے « م » مے چینــم ...
 
 از هــدایت « ه » را ...
 
 از دادگـترے « د » را ...
 
 و از یوسف گـــمگــشته « ے » را ...
 
 و گاهـــے که دلـــم به اندازه ے تمام غـــروب ها مے گیرد ...
 
 و مלּ از تراکــم سیــاه ابرها مے ترســم ...
 
 و هیچ کس مهربانتر از تو نیست صدا مے زنم ...
 
 کجاست آלּ یوسف گمگشته مهربانے که چراغ هدایت به دست در زمیלּ دادگرے کند ؟
 
 کجاست مهـدے ... ؟؟
 
 مــرا در یاب ...
 
 در انتظارت هستم و خواهم بود ... بیا ....
 
 ::مهـــدیا دلِ شکـــسته ام را به تو مے سپـــــارم ...

 
 دلدارم تو باش...
 
 « به امید روز ظهور »

 

  • جمعه هایم بی تو بی معناست، مهدی جان بیا...